مقاومت چاه ارت با فصل و گذر زمان تغییر می‌کند. هر چند وقت باید اندازه گرفت، چه مقداری قابل قبول است و مسیر ارت از چاه تا تجهیز چطور بررسی می‌شود.
مسیر ارت و مقاومت مجاز
حداکثر ۰٫۲ اهم
حداکثر ۰٫۵ اهم
حداکثر ۲ اهم
حداکثر ۵ اهم
سیستم ارت در حالت عادی کاری انجام نمی‌دهد که دیده شود؛ ارزش آن در لحظه اتصالی یا اضافه‌ولتاژ معلوم می‌شود. مقاومت چاه ارت با خشک شدن خاک، خوردگی اتصالات و گذر زمان تغییر می‌کند و فقط با اندازه‌گیری منظم می‌توان از آن مطمئن بود.
مقادیر این مطلب، مقادیر مرجع رایج در دستورالعمل‌های نگهداری مراکز مخابراتی است. مقدار مجاز هر سایت به حساسیت تجهیزات آن و الزامات کارفرما بستگی دارد.
چه زمانی اندازه بگیریم؟
دست‌کم هر شش ماه؛ یک بار در فصل گرم و یک بار در فصل سرد (مثلاً تیر و دی). رطوبت خاک روی مقاومت اثر زیادی دارد و دو اندازه‌گیری در دو فصل مختلف تصویر واقعی‌تری می‌دهد. مقدار اندازه‌گیری‌شده در دفتر و جدول مخصوص ثبت و گزارش می‌شود.
مقاومت مجاز
| نوع سایت یا تجهیز | حداکثر مقاومت |
|---|---|
| تجهیزات بسیار حساس | ۰٫۲ اهم |
| مراکز مخابراتی (ترانزیت و محلی) | ۰٫۵ اهم |
| ساختمان‌های اداری | ۲ اهم |
| تجهیزات دسترسی | ۵ اهم |
اگر مقاومت از حد مجاز بیشتر باشد، چاه ارت باید اصلاح یا چاه جدید اجرا شود.
بازدید مسیر ارت
مسیر کامل ارت مرحله به مرحله بررسی و آچارکشی می‌شود:
- از چاه ارت تا شینه اصلی
- از شینه اصلی تا شینه‌های فرعی
- از شینه‌های فرعی تا همه تجهیزات
در هر مرحله:
- تعداد و نحوه اتصال‌ها؛ هر کابل با یک پیچ و مهره جداگانه
- آرایش و نحوه نصب کابل‌ها
- تناسب سطح مقطع کابل با تجهیز
- رعایت همبندی
- ارت بدنه و درب تابلوهای رکتیفایر، AC و DC
- برچسب مشخصات اتصال‌ها
شینه ارت اصلی
شینه باید محکم و روی مقره مناسب نصب شده باشد و محل نصب آن نکات فنی و ایمنی را رعایت کند. سیم ارت در بیرون ساختمان باید پوشیده باشد.